sobota, 1 lutego 2014

Kobieta po przejściach i mężczyzna z mnóstwem zalet - Silver Iris i Gold Leather Atelier Cologne


Na początek walentynkowego miesiąca mam dla Was drugi, po Rose Anonyme + Vetiver Fatal męsko damski duet Atelier Cologne. Poprzednio pomysł był nietypowy: Twórcy AC zaproponowali nam romantyczną wersją zabawy w policjantów i złodziei. Tym razem sięgnęli po miłosny evergreen: kobieta po przejściach i mężczyzna z... pieniędzmi.






Kobieta po przejściach


Silver Iris często krytykowany jest za charakterystyczną kłąkową maślaność nuty irysowej. Ja przyznać muszę, że mnie sam irys w Silver Iris wręcz zachwyca. Miękki, głęboki, cienisty i tłuściutki aromat irysowego masła - jednej z najcenniejszych substancji w perfumiarstwie. Brzmi naprawdę pięknie.

Problematyczne są nuty towarzyszące.


Dystynktywny dla tej olfaktorycznej opowieści jest irys. Nuta ta - ziemista i miękka zarazem - idealnie odpowiada obrazowi kobiety, która "już wie". Więcej, niż chciałaby. Lecz zarazem udaje jej się żyć z tą wiedzą.

Łagodna, wielkooka i czujna. Maskująca ziemistość cery kosmetykami, na które nie może sobie pozwolić. Boleśnie świadoma tego, że życie nie jest baśnią, a książęta na białych rumakach są jednocześnie nieprawdopodobni i w realnym świecie niesłychanie kłopotliwi. Pozbawiona złudzeń, lecz nie nadziei.


Pustkę w sercu zagłuszyć mają przedmioty, którymi się otacza.

Mieszkanie po byłym mężu pełne bibelotów: porcelanowych figurek, puzderek z pozytywką, pamiątek po minionych karnawałach i utraconych przyjaciołach. Pękająca w szwach szafa na krzywych nóżkach, dziesiątki barwnych kapelusików i apaszek tkwiących w dziesiątkach barwnych pudeł... I ona. Zmęczona piękna kobieta w zielono - fioletowym, porzeczkowym kapelusiku i fuksjowym płaszczyku ze sztucznego tworzywa.

Niestety, cierpkie, owocowe nuty towarzyszące irysowi w otwarciu rychło przechodzą w ów fuksjowy płaszczyk, który skutecznie odwraca uwagę od niebanalnej, szlachetnej urody irysa. Syntetycznie słodkie serce kompozycji brzmi tanio i różowo. I irytuje, jak przerysowany makijaż cy tandetny kubraczek właśnie.


Klasyczna i poprawna, syntetycznie ambrowa baza Silver Iris jest przyjemna w odbiorze, perfumeryjna, z ładnym balansem wanilii i paczuli, ale nie jest stanie zupełnie zatrzeć złego wrażenia, które pozostawiło po sobie serce kompozycji. 

Schyłek tej opowieści jest komfortowy jak wczesny wieczór w domu: kubek waniliowej herbaty z miodem zamienia zmęczenie w rozleniwienie; gospodyni w wygodnej, bawełnianej piżamce wygląda na miłą dziewczynę, którą łatwo polubić. Trudno jednak zapomnieć o tym, jak charakterystyczny ma gust. Szczególnie, że duże, przykryte miękkim kocykiem łóżko i kanapa zawalone są stosami pluszaków w najdzikszych odcieniach różu.



Czy ja mógłbym serce złamać?


On różu nie nosi. Złoto i skóra pasują do niego doskonale.

Otwarcie jest łagodne, subtelnie słodkie - jak świeże owoce w rumie. Czerwone pomarańcze, dojrzałe węgierki i puchate brzoskwinie zalane złocistym rumem wraz z pestkami, skórkami i ogonkami. Zapach, mimo rumu, w pierwszych chwilach nie wydaje się męski. Raczej uniseks z ukłonem w stronę pań. Miło mi jednak obwieścić, że nasz bohater zdecydowanie zyskuje przy pierwszym poznaniu.

Na pierwszy rzut oka nieco zbyt ostentacyjnie gładki, nazbyt akuratny, za bardzo wypielęgnowany i wystylizowany. Wyznaję uczciwie, że po pierwszym kontakcie skatalogowałam go gdzieś pomiędzy Greyem z "50 twarzy Greya" (tak, przeczytałam, z tego samego powodu, dla którego Marek Niedźwiedzki kiedyś słuchał Modern Talking - żeby wiedzieć, dlaczego nie lubię), a playboyem Starkiem z "Iron Mana". Obaj nie w moim typie.

Przy bliższym poznaniu okazuje się człowiekiem zadziwiająco przyjemnym w kontakcie. Bez póz, gry i całego tego popkulturalnego lukru odkrywamy kogoś, z kim porozmawiać można o malowaniu płotu, łzach wylanych nad losem Sokolego Oka i o tym, że nie można spać w dwóch łóżkach jednocześnie*. 


Zapach nabiera głębi, matu, wytrawności. Pięknie głębokie nuty drzewne zestawione z łagodnym, jasnym akordem ambrowo skórzanym ożywia złocisty szafran. Pięknie w tym kontekście układa się rum - też złocisty, bursztynowy, ani zbyt blady, ani zbyt dosadny. 

Ciepły, złożony aromat charakterystyczny dla ciemnozłocistego trunku dodaje kompozycji Atelier Cologne nie tylko charakteru, ale też, tak w perfumach pożądanej, komfortowości.


Złotoskóry* łagodnym barytonem mówi rzeczy, których chętnie słuchamy. Jest inteligentny, oczytany, zajmujący. Nie usiłuje nas uwodzić za pomocą tanich sztuczek, nie pajacuje jak Stark, nie próbuje bawić się w tandetne gierki jak Grey. Jest naturalny - i to jest największa siła Gold Leather: łagodna naturalność, która sprawia, że zapach układa się na skórze komfortowo i miękko, łagodnie, lecz bez wahania. Bez tych wszystkich tanecznych pas, które czynią kompozycję perfumeryjną zajmującą, lecz nieprzewidywalną.

Gold Leather zaskakuje tylko raz: kiedy zanika słodycz otwarcia i nasz bohater ze słodkiego elegancika przeobraża się w towarzysza, z którym przegadać można całą noc. I dzień. I noc. Jest to bowiem zapach, który sprawdzi się i jako perfumy casual, i (aplikowany obficie) jako rynsztunak na romantyczną schadzkę.



A gdy się zejdą...


Silver Iris i Gold Leather pojawiły się na rynku jako duet i podsumowanie w tym duchu wydaje się na miejscu.

Tym razem to on oczarował mnie bardziej. I mam obawy, że ich związek nie służy nikomu. Rose Anonyme aplikowana wspólnie z Vetiver Fatal miała jakiś sens. Zielone nuty podkreślały świeżość róży i w efekcie powstawała nowa jakość. Tutaj słodycz owocowego otwarcia Gold Leather tłumi przepięknego irysa z Silver Iris, zaś landrynkowe serce kompozycji irysowej zupełnie nie komponuje się ze szlachetnym akcentem rumowym.

Nie będzie Happy Endu. Ona nie poczuje się kochana i spełniona i nie przestanie kompensować emocjonalnych braków duperelami. On nie złagodzi wizerunku i wciąż będzie zyskiwał dopiero przy bliższym poznaniu. Irys i skóra, choć tak pięknie zwykle ze sobą współgrające, tym razem lepiej brzmią osobno. To dwie odrębne, skończone, kompletne kompozycje - nie elementy olfaktorycznego duetu. I tak, w moim odczuciu należy je nosić.



Silver Iris:

Data powstania: 2013
Twórca: Jerome Epinette
Trwałość: jak zwykle u Atelier Gologne - bardzo dobra. Kilkanaście godzin.

Nuty zapachowe:
Nuty głowy: mandarynka z Włoch, różowy pieprz z Chin, czarna porzeczka z Burgundii
Nuty serca: liście fiołka z Grasse, irys z Toskanii, mimoza z Grasse
Nuty bazy: paczula z Indonezji, biała ambra, bób tonka z Brazylii



Gold Leather:

Data powstania: 2013
Twórca: Jerome Epinette
Trwałość: dobra, od 8 do 12 godzin. Ale projekcja słabsza, niż oczekiwałam.

Nuty zapachowe:
Nuty głowy: gorzka pomarańcza z Sewilli, indyjski szafran, rum z Jamajki
Nuty serca: śliwka, dawana z Indii, eukaliptus z Kalifornii
Nuty bazy: frakcja drewna gwajakowego z Indii, frakcja drewna cedrowego z Teksasu, skóra, akord oudu



* Wszystko to są, oczywiście, odniesienia do klasyków literatury. Kto pierwszy zgadnie, do których - otrzyma ode mnie podarunek w postaci zestawu próbek.


  • Na zdjęciach towarzyszących recenzji Silver Iris Adrianna Biedrzyńska.
  • Z wyjątkiem trzeciego, które pochodzi z Tokyo Fashion.
  • Na fotografiach towarzyszących recenzji Gold Leather Michał Żebrowski. Nie, nie lubię go, ale uroda Zbigniewa Zamachowskiego nijak nie pasowała mi do opisu. :)
  • Ostatnie zdjęcie z bloga The Scented Hound.

11 komentarzy:

  1. Hm... mi Gold przypadł nawet do gustu, silver nie :).
    W ogóle świetna recka z zafascynowaniem przeczytałam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie także Silver podoba się mniej, niż Gold. Co widać. ;)

      Usuń
  2. Wime, że tytuł Złotoskóry pojawia się w polskich tłumaczeniach więcej niż raz. Niemniej, jeśli klasyka, to Philip K. Dick?
    pzdr

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Brawo, brawo! Dick to jeden z moich ulubionych autorów. :)

      Jakiś pomysł co do reszty nawiązań?

      Usuń
  3. To lecę zapoznać się z nimi. Zaskoczyłas mnie oceną trwałości do tej pory nieprzewąchiwałam tej marki zniechęcona oopinią jednej z ekspedientek-że szybko znikają. A ja przecież lubię pachnieć!
    Po Twojej recenzji już jestem gotowa sięgnąć po Gold Leather. Już sam wybór twarzy do tego posta odpowiada mi. A ciekawe czy MŻ przecyta tę recenzję i czy zapozna się z tym zapachem :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Atalier Cologne to dziwny twór. Produkują "wody kolońskie", które nie są ani wodami, ani kolońskimi. Ich zapachy mają koncentrację edp lub nawet ekstraktu. I są naprawdę więcej, niż przyzwoicie trwałe.
      Zerknij w moje wcześniejsze recenzje tej marki. mają kilka naprawdę bardzo, bardzo mocnych pozycji. To nie jest najlepsza para.

      Usuń
  4. Filip k dick był prosty ale głowie się nad ostatnim malowanie plotu to tomek Sawyer sokole oko to może być Cześć cyklu z którego pochodzi ostatni mohikanin Leatherstocking Tales a ostatnie trudno rozwikłać hmm może Romeo i Julia?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ostatnie to "Elam Harnish" Londona. Duża rzecz!
      Ale i tak mi zaimponowałaś. I dlatego zapraszam Cię serdecznie do napisania maila na blog@sabbathoifsenses.com
      Przygotuję dla Ciebie próbeczki, żeby Cię trochę pokusić pachnąco. :)

      Usuń
  5. to ostatnie o zdradzie może być też z mojego ulubionego hrabia Monte Christo :-D

    OdpowiedzUsuń
  6. I mnie Gold wydaje się ciekawszy ,choć jak na razie z samego twojego opisu. Ona za sprawą swoich przejść, mimo wszystko również wydaje się nie być nijaka. Zobaczymy co testy przyniosą kiedyś przy okazji ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Sam irys w Silver Iris jest piękny. Uwielbiam tę nutę - nawet kiedy brzmi brzydko. już lata temu pisałam, że to jedyna nuta kwiatowa (czy raczej okołokwiatowa), która do mnie trafia. Trafia nadal. :)

      Usuń

Dziękuję za każdy komentarz. To Wy sprawiacie, że to miejsce żyje. :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...