Zapach przez wielkie Z czyli Zuzanna Wyszyńska o Scent Theo Fennell


Zdarza Wam się czasem przeczytać recenzję i pomyśleć: tak! Muszę to poznać!
Dziś przedstawiam Wam opowieść, która zrobiła na mnie takie właśnie wrażenie.



Zacznę od kilku słów wprowadzenia.
SoS dorobiło się grupy na Facebooku. Miejsce jest absolutnie przyjazne, wyluzowane i bezstresowe. Naszą naczelną zasadą jest bycie miłymi dla ludzi i to w sumie cały regulamin. I działa!

Na grupie pojawiają się watki na wszelkie możliwe tematy - głównie związane z perfumami, ale w sumie nie tylko, bo ostatnio rozmawiamy o tym, co nas ominęło z okazji pandemii.

Parę dni temu na grupie SoS (nieoficjalna nazwa: Zmysłowe Pogawędki o Perfumach 😀) pojawił się wątek o perfumach Scent Teo Fennel. Autorka wątku - Zuzanna Wyszyńska dorzuciła do pieca taaaakim tekstem, że po prostu zapytałam, czy mogę go ukraść na bloga.

I oto on. Tekst. Recenzja. Obraz. Zachwyt.

Zdjęcie autorstwa Zuzanny
No powiedzcie, że nie jest dziewczyna wspaniała? <3


Lubicie brudne, różane szypry? I do tego tanie?

Nowe retro - szyli Scent wg Theo Fennell

Zapach nie dla początkujących i nie dla dla osób które nie mają obycia z zapachami z lat 80 i 90. Nisza również nie przygotuje do tego przeżycia. No, bo jak ja czytam, że Civet Zoologista jest trudny i zwierzęcy... . A to taki poprawny przyjemniaczek bez krzty kontrowersji.
Podobnej wagi jest Montecristo Masque Milano - jakbym miała wybrać zapach łatwy do przetestowania.

Aby zrozumieć i pokochać Scent, trzeba się cofnąć do lat 80 i 90 i przypomnieć sobie, jak pachniały damskie perfumy (przepaść pomiędzy wczoraj a dzisiaj jest porażająca). Królowały różane szypry z brudną bazą, często o orientalnym sznycie, a perfumy pachniały jak perfumy i miały trójstopniową konstrukcję.

Scent to kolejny w serii po Donna Trussardi (1994 - brązowy płyn), Animale Animale (zielono fioletowe opakowanie) i bliżej nieznany ale przepiękny Sinan Jean-Marc Sinan.
Scent jest nową interpretacją tego motywu. Fragrantica jednak milczy o najważniejszych składnikach - brudnym piżmie (takiej wagi jak Muscs Koublai Khan), kastoreum i cybecie. Warto to wziąć pod uwagę planując zakup w ciemno.

Scent jest przede wszystkim brudny i zwierzęcy - zwłaszcza przez pierwsze 20 min, zanim ułoży się na skórze. Kakofonia kwiatów (z dominującą różą i wyczuwalnym kwiatem pomarańczy), szafran i kminek (tak do tego piżma jeszcze to dołożyli) powoduje mocne wrażenia. Na szczęście ja czuję głównie nieco kwaśne wino (jak Youth Dew, a nie pot lub gorzej).
Gdy zapach się uspokoi, robi się pięknie: ciepła, mocna róża z kwiatem pomarańczy, cynamon, szafran, nieco kamforowa paczula i to piżmo nie dają o sobie zapomnieć. Ciężaru i ciepła dodaje benzoes i słodki sandałowiec.
Zapach jest gęsty i złocisty, stapia się ze skórą. W bazie głównie już uspokojone piżmo ze wspomnieniem róży i sandałowca.

Oceniałam wersję edp - bywa ona w Tkmaxxach. Na pewno warto poznać, bo jednak pięć gwiazdek w rankingu Luki Turina do czegoś zobowiązuje.



O Autorce:

Zuzanna Wyszyńska
Z zapachami od zawsze. Zamiast krwi perfumy. Odkurza stare dzieła i odkrywa te nowe, niedocenione, które nie zdołały się przebić do masowej świadomości.
Bez ograniczeń i podziałów na niszę, półkę czy podgatunki - jedyne kryteria podziału to tropienie wybitnych kompozycji po wiodącej nucie… Ulubiony zapach: Bohea Boheme Mona di Orio
Ulubiony twórca: Christopher Sheldrake

Komentarze

  1. Bardzo zachęcająca recenzja, a nawiązanie do lat 80 i 90 bardzo na propsie (dla mnie przynajmniej).

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za każdy komentarz. To Wy sprawiacie, że to miejsce żyje. :)

Popularne posty